Kerem gibi

Hava kurşun gibi ağır!
Bağır
  bağır
        bağır
               bağırıyorum!
Koşun
  kurşun
         erit-
           -meğe
                 çağırıyorum...
O diyor ki bana:
-Sen kendi sesinle kül olursun ey!
                                      Kerem
                                           gibi
                                                yana
                                                    yana...
"Deeeert
        çok,
            hemdert
                   yok"
Yürek-
   -lerin
kulak-
  -ları
        sağır...
Hava kurşun gibi ağır...

Ben diyorum ki ona:
-- Kül olayım
            Kerem
                     gibi
                        yana
                            yana
Ben yanmasam
         sen yanmasan
                    biz yanmasak,
               nasıl
                   çıkar
                      karan-
                              -lıklar
                      aydın-
                              -lığa.
Hava toprak gibi gebe.
Hava kurşun gibi ağır.
Bağır
       bağır
             bağır
                    bağırıyorum.
Koşun
  kurşun
         erit-
           -meğe
                  çağırıyorum......




Çok sevdiğim bir Nazım şiiri. Hele Genco Erkal okuyorsa
dört katına falan çıkar dinleme zevki.
Aslında toplumsal içerikli,insanı birşeyler yapmaya iten bir şiir
(hemen her nazım şiiri gibi) olarak yazılsa da içimdeki kara bulutların yoğunlaştığı
anlarda ilk aklıma gelen şiir olur nedense.
Ve evde yalnızken okunduğunda rahatlamaya yol açar.